جمعه 29 آبان 1405

flag

چشم انداز سازمان دامپزشکی کشور در برنامه ششم توسعه 

مراحل برنامه ریزی

 

1- تحلیل و شناخت ماموریت، اهداف و استراتژی های جاری سازمان         

2- بررسی محیطی

1-2- تحلیل و شناخت محیط خارجی

2-2- تحلیل و شناخت محیط داخلی           

3- تدوین استراتژی ها        

4- اجرای استراتژی ها        

5- ارزشیابی نتایج   

3- تدوین استراتژی ها

 

1- تبیین ماموریت، چشم انداز، ارزش ها، تعین اهداف کلان، کلی، کمی، اتخاذ راهبرد ها

1-1-  ماموریت های سازمان دامپزشکی کشور

1-1-1- بررسی‌ بیماریهای‌ دامی‌، شناسایی‌ مناطق‌ و منابع‌ آلوده‌ و راه‌ سرایت‌ و طرز انتشار بیماریها

2-1-1- تامین‌ بهداشت‌ دام‌ کشور از طریق‌ پیش‌گیری‌ و مبارزه‌ با بیماریها همه‌گیر و قرنطینه‌ای‌ دام‌

3-1-1- همکاری‌ با وزارت‌ بهداشت‌ در امر مبارزه‌ با بیماریهای‌ مشترک‌ انسان‌ و دام‌

4-1-1- تاسیس‌ پستهای‌ قرنطینه‌ در نوار مرزی‌ و داخل‌ کشور به‌ منظور جلوگیری‌ از سرایت‌ بیماریهای‌ دامی‌، همچنین‌ کنترل‌ بهداشتی‌ و ورود و خروج‌ دام‌ و فرآورده‌های‌ خام‌ دامی‌ و نظارت‌ در نقل‌ و انتقال‌ آن‌ها و صدور گواهی‌ بهداشتی‌ دام‌ و فرآورده‌های‌ خام‌ دامی‌ که‌ به‌ خارج‌ صادر می‌شود

5-1-1- نظارت‌ بهداشتی‌ چراگاهها، مراتع‌، آبشخورها، محل‌ نگهداری‌ دام‌ و سایر تاسیسات‌ مربوط‌ به‌ پرورش‌ دام‌، همچنین‌ نظارت‌ بر کارخانه‌های‌ تولید خوراک‌ دام‌ از لحاظ‌ بهداشتی‌

6-1-1- نظارت‌ بهداشتی‌ کشتارگاهها و بازرسی‌ و معاینه‌ بهداشتی‌ گوشت‌ در کشتارگاههای‌ کشور، نظارت‌ بهداشتی‌کارخانه‌های‌ تولید و تهیه‌ فرآورده‌های‌ خام‌ دامی

7-1-1- اظهارنظر و نظارت‌ در مورد ساخت‌ ، ورود و صدور فروش‌ انواع‌ داروی‌ سرم‌، واکسن‌ و مواد بیولوژیکی‌ مخصوص‌ دام و صدور پروانه برای اشتغال‌ به‌ کار تهیه‌ و ترکیب‌ و فروش‌ داروهای‌ ساده‌، مرکب‌، واکسنها، سرمها، مواد بیولوژیکی‌ ، مواد ضدعفونی‌، سموم‌ و مواد دیگری‌ که‌ به‌ اشکال‌ مختلف‌ مورد مصرف‌ دامپزشکی‌ قرار می‌گیرد

8-1-1- مشارکت‌ در کنفرانس‌های‌ بین‌المللی‌ دامپزشکی‌ و اعزام‌ نماینده‌ به‌ این‌ کنفرانسها در حدود اعتبارات‌ مصوب‌ و پس‌ از تایید وزیر کشاورزی‌ ، همچنین‌ مبادله‌ اطلاعات‌ علمی‌ با مراکز و مراجع‌ علمی‌ دامپزشکی‌

9-1-1- تاسیس‌ و توسعه‌ شبکه‌های‌ دامپزشکی‌، همچنین‌ تربیت‌ کادر فنی‌ در مناطق‌ و مراکز دامداری‌ کشور و صدور پروانه تاسیس‌ بیمارستان‌ها و درمانگاههای‌ دامپزشکی‌، همچنین‌ اشتغال‌ به‌ مایه‌کوبی‌ و درمان‌ دام و سیاست گذاری و مدیریت تامین وسائل‌ و لوازم‌ فنی‌، داروها، واکسنها، سرمها، مواد بیولوژیکی‌، سموم‌ و مواد ضدعفونی‌ مربوط‌ به‌ مبارزه‌ با بیماریهای‌ دامی‌

10-1-1- حذف دام‌ بیمار یا مظنون‌ به‌ ابتلاء بیماری‌ یا ناقل‌ عامل‌ بیماری‌ و پرداخت غرامت به صاحب آن

  2-1- چشم انداز سازمان دامپزشکی کشور

1-2-1- پیشرو در کنترل و ریشه کنی بیماریهای استراتژیک دامی در منطقه

2-2-1- توانمند در نظام سلامت کشور با کنترل و ریشه کنی بیماریهای مشترک بین انسان و حیوان و نظام مراقبت ایمنی تولیدات دامی و آبزی پروری

3-2-1- پویایی نظام مراقبت بیماری های واگیردار آندمیک، اگزوتیک، نوپدید، بازپدید و مخاطرات و تهدیدات بیوتروریسم

4-2-1- رقابت پذیر ی خدمات دامپزشکی با تکیه بر استاندارد های جهانی و به کمک دانش و فناوری های نوین و مشارکت حداکثری بخش خصوصی و تعاونی

5-2-1- دسترسی عادلانه اقشار مختلف مردم بویژه در مناطق عشایری و محروم به خدمات دامپزشکی

6-2-1- دارای تعامل سازنده و مؤثر با مجامع جهانی دامپزشکی  

3-1-  ارزش های سازمان دامپزشکی کشور

1-3-1- بهره مندی از نیروهای توانمند، متخصص، نوآور و کارآفرین

2-3-1- حمایت از پژوهش های کاربردی و به کار گیری نتایج آن در سطوح ملی و استانی

3-3-1- حفظ و صیانت از سرمایه‌های دامی کشور

4-3-1- احترام به حقوق و کرامت ذینفعان و ارائه خدمت صادقانه، رضایت مندی و پاسخگویی دقیق و به موقع به آنان

5-3-1- اعتقاد به مشارکت پذیری و انضباط در انجام وظایف و پرهیز از اسراف و تبذیر در امکانات و منابع

6-3-1- حفظ و صیانت از بهداشت، رفاه و حقوق حیوانات

 4-1-  اهداف بلند مدت سازمان دامپزشکی کشور (اهداف کلان برنامه استراتژیک، نتایج خاصی که سازمان می کوشد در تأمین مأموریت خود با همکاری سازمان ها و دستگاه های مرتبط  بدست آورد )

 1-4-1-  امنیت غذایی

2-4-1-  سلامت جامعه (  بهداشت عمومی/ سلامت غذایی)

 3-4-1-  استاندارد های بهداشتی تولیدات دامی در تجارت

5-1-  اهداف میان مدت سازمان دامپزشکی کشور (اهداف کلی برنامه جامع (توسعه)، نتایج خاصی که سازمان می کوشد در تأمین مأموریت خود بدست آورد)  

1-5-1- ارتقاء بهداشت و سلامت دام

2-5-1- ارتقاء بهداشت و تضمین کیفیت فراورده های خام دامی، خوراک دام، دارو و فراورده های بیولوژیک

3-5-1- ارتقاء کیفیت و بهداشت واحدهای تولیدی، توزیعی، عرضه و خدمات مرتبط با دامپزشکی

4-5-1- دسترسی کمی و کیفی  به بسته خدمات دامپزشکی

راهبردهای هدف 1: ارتقاء بهداشت و سلامت دام

1-1-5-1-  ارتقاء شاخص های کنترل بیماری های قابل انتقال بین حیوان و انسان        

2-1-5-1-  ارتقاء شاخص های کنترل بیماری های دام، طیور و آبزیان   

3-1-5-1-  ارتقاء ساختار بهداشتی واحدهای پرورش دام، طیور، آبزیان و صنایع مرتبط   

4-1-5-1-  توسعه بیمه دام   

5-1-5-1-  ارتقاء شاخص های رفاه دام

راهبردهای هدف 2: ارتقاء بهداشت و تضمین کیفیت فراورده های خام دامی، خوراک دام، دارو و فراورده های بیولوژیک

1-2-5-1-  ارتقاء شاخص های سلامت و بهداشت فراورده های خام دامی و خوراک دام، دارو و فراورده های بیولوژیک

2-2-5-1-  ارتقاء مطالعات کاربردی برای ارزیابی مخاطرات فراورده های خام دامی و خوراک دام، دارو و فراورده های بیولوژیک

3-2-5-1-  توسعه آزمایشگاه های کنترل کیفی فراورده های خام دامی و خوراک دام، دارو و فراورده های بیولوژیک

4-2-5-1-  به روز رسانی، اصلاح و رفع خلاء های قوانین و مقررات

5-2-5-1-  ارتقاء بهداشت ناوگان حمل و نقل

راهبردهای هدف 3: ارتقاء کیفیت و بهداشت واحدهای تولیدی، توزیعی، عرضه و خدمات مرتبط با دامپزشکی

1-3-5-1-  استقرار سامانه های GMP, HACCP  و .... در واحدهای تولیدی، توزیعی، عرضه و خدمات مرتبط با دامپزشکی

2-3-5-1-  توسعه رقابت پذیری تولیدات برای صادرات

3-3-5-1-  رتبه بندی واحدهای تولیدی، توزیعی، عرضه و خدمات مرتبط با دامپزشکی

4-3-5-1-  به روز رسانی، اصلاح و رفع خلاء های قوانین و مقررات

5-3-5-1-  ارتقاء شاخص های امنیت زیستی

راهبردهای هدف 4: دسترسی کمی و کیفی  به بسته خدمات دامپزشکی

1-4-5-1-  توسعه متوازن و توانمندسازی بخش دولتی و غیر دولتی دامپزشکی

2-4-5-1-  ارتقاء دانش و مهارت های ذینفعان

3-4-5-1-  توسعه خدمات دامپزشکی در مناطق روستایی/ عشایری

4-4-5-1-  مشارکت ذینفعان در سیاستگذاری، برنامه ریزی و ارائه خدمات دامپزشکی

5-4-5-1-  اصلاح ساختارهای دامپزشکی متناسب با شرایط و الزامات روز

6-4-5-1-  توسعه ارتباطات و ارائه خدمات به ذینفعان با استفاده از فناوری های نوین هوشمند و مدیریت دانش اطلاعات

7-4-5-1-  بسترسازی مناسب برای استفاده از فرصت های بین المللی و منطقه ای و سازمانهای تخصصی

6-1-  اهداف کوتاه مدت (اهداف کمی برنامه سالانه، اهداف عملیاتی (فعّالیّت‏های) لازم جهت نیل ‏به اهداف برنامه جامع و بودجه ریزی سالانه)  

1-6-1- کاهش بروز بیماری های مشترک از 20 در صد کانون در سال پایه به 15 درصد کانون در پایان برنامه

2-6-1- کاهش تلفات در گله های مرغ گوشتی از 3.489 در صد در سال پایه به 2.558 درصد در پایان برنامه/ کاهش بروز بیماری ها در گله های صنعتی طیور از 6247  کانون در سال پایه به 3279 کانون در پایان برنامه"

3-6-1- کاهش بروز بیماری در مزارع پرورشی آبزیان از 965 کانون در سال پایه به 707 کانون در پایان برنامه/ کاهش تلفات در مزارع پرورشی آبزیان از 13.89 در صد در سال پایه به 10.182 درصد در پایان برنامه"

4-6-1- کاهش بروز بیماری در کلنی های زنبور عسل از 20.380 در صد کانون در سال پایه به 17.934 درصد کانون در پایان برنامه

5-6-1- کاهش بروز بیماری های واگیر دام در واحدهای اپیدمیولوژیک از 14.060 در صد کانون در سال پایه به 10.556 درصد کانون در پایان برنامه

6-6-1- افزایش موارد و سطح پوشش بیمه های اجباری برای بیماری های مشترک و اخطار کردنی (استراتژیک) 80% تا پایان برنامه

7-6-1-  افزایش سطح پایش و کنترل سموم (کلره، فسفره) و فلزات سنگین (سرب، کادمیوم، جیوه، آرسنیک) در فراورده های دامی (دام، طیور، آبزیان) و خوراک دام در حد مجاز تا پایان برنامه/ افزایش سطح پایش و کنترل باقیمانده های دارویی (آنتی بیوتیک ها، هورمون ها) در فراورده های دامی (دام، طیور، آبزیان) و خوراک دام در حد مجاز تا پایان برنامه/ افزایش سطح پایش و کنترل آفلاتوکسین ها در فراورده های دامی (دام، طیور، آبزیان) و خوراک دام در حد مجاز تا پایان برنامه"

8-6-1- افزایش ارزیابی مخاطرات فراورده های دامی، خوراک دام، دارو و فراورده های بیولوژیک از تعداد 50 مورد ارزیابی تا 200 مورد ارزیابی در پایان برنامه

9-6-1- ایجاد آزمایشگاه های مرجع منطقه ای کنترل کیفی فراورده های دامی، خوراک دام، دارو و فراورده های بیولوژیک در پنج منطقه  تا پایان برنامه/توسعه کمی و کیفی آزمون های تشخیصی و کنترل کیفی دامپزشکی 25 درصد نسبت به سال پایه تا پایان برنامه/ اعتبار بخشی آزمون های کنترل کیفی فراورده های دامی، خوراک دام، دارو و فراورده های بیولوژیک از تعداد 25 درصد در سال پایه به 100 درصد در پایان برنامه

10-6-1- افزایش تعداد ناوگان اختصاصی و بهداشتی حمل و نقل از تعداد 33600  به 43675 تا پایان برنامه

11-6-1- افزایش تعداد واحدهای دارای گواهی های استقرار سامانه های GMP, HACCP  و ....  از 326 واحد به 618 واحد تا پایان برنامه

12-6-1- صدور مجوز IR و EC   از تعداد 157 مجوز در سال پایه به 634 مجوز در پایان برنامه

13-6-1- افزایش تعداد واحدهای دارای رتبه A از تعداد 395 واحد در سال پایه به 1203 واحد در پایان برنامه

14-6-1- افزایش میزان دامداران دارای گواهی بهداشتی آموزشی از  500000 نفر ساعت در سال پایه به 650000  نفر ساعت  در پایان برنامه/ افزایش میزان شاغلین دارای گواهی آموزش های بهداشتی صنایع مرتبط از 1079 نفر در سال پایه به 1760 نفر در پایان برنامه

15-6-1- افزایش تعداد شاغلین بخش غیر دولتی دامپزشکی در شهرستان ها و مناطق کمتر توسعه یافته با جمعیت 100000 واحد دامی از تعداد 10100 نفر در سال پایه به 12000 نفر در پایان برنامه/ افزایش درمانگاه های دامپزشکی ویژه مناطق روستایی و عشایری  از تعداد 0 واحد در سال پایه به 500 واحد در پایان برنامه

16-6-1- استفاده از فناوری های نوین هوشمند از 29.6 در صد در سال پایه به 100 درصد در پایان برنامه/ افزایش تعداد کاربران سامانه های الکترونیکی سازمان از تعداد 10 سامانه در سال پایه به 16 سامانه در پایان برنامه

 

سیاست های اجرایی برنامه

1- اقدامات کنتر لی و ریشه کنی در خصوص بیماری های اگزوتیک و اجرای سیستم پایش مستمر و امنیت زیستی (Bio security) شامل بازدید کارشناسی/ نمونه برداری/ نظارتی/ بررسی اپیدمیولوژیک/ بازرسی/ تعین تطبیق یا عدم تطبیق اقدامات قرنطینه ای/ بیوسکیوریتی/  و ...

2- توسعه نظام مراقبت فعال و غیر فعال بیماری های دام، طیور و آبزیان

3-  استقرار سیستم زنجیره سرد حمل/ نگهداری/ توزیع

4-  اقدامات لازم در خصوص تعین میزان تاثیر واکسن، مواد بیولوژیک، دارو و سموم

5-  بررسی میزان بروز، شیوع و تلفات اقتصادی ناشی از بیماری های استراتژیک در سطح کشور و چگونگی انتقال بیماری ها

6-  بررسی راه های انتشار و انتقال بیماری ها و مشخص نمودن عوامل ذی مدخل در اکولوژی های مختلف

7-  تدوین دستورالعمل فوریت های خدمات دامپزشکی در حوادث غیر مترقبه (اپیدمی ها، بلایا، اتفاقات انسان ساخت و ...)

7-  هماهنگی با ارگان های ذیربط جهت کسب پشتیبانی های لازم

9-  پاکسازی و ضدعفونی کانون های آلوده

10- اقدامات قرنطینه ای و امنیت زیستی در کانون طغیان و ...

 11-  استقرار سیستم هشدار به موقع Early alarm system و تشخیص سریع Early detection system

12-  برنامه ریزی، هماهنگی و اجراء بمنظور آموزش و اطلاع رسانی در امر بهداشت عمومی به بهره وران

13-  اجراء برنامه های پیشگیری و مبارزه بر علیه بیماری های مشترک بین انسان و حیوان

14-  بررسی اپیدمیولوژیکی وضعیت بیماری های مشترک بین انسان و حیوان و شناسایی جغرافیایی کانون های آلوده و تعیین میزان درصد آلودگی در کشور

15-  اجراء برنامه های پیشگیری و مبارزه بر علیه بیماری های باکتریایی، ویروسی، انگلی و قارچی دام ، طیور و آبزیان

16-  اجراء برنامه های لازم به منظور جلوگیری از سرایت بیماری های واگیر غیر بومی (اگزوتیک) به داخل کشور

17-  اجراء برنامه های سالیانه اقدامات بهداشتی و قرنطینه ای با توجه به بیماری های شایع

18-  استقرار سیستم مراقبت فعال و غیرفعال در خصوص بیماری های اندمیک

19-  بررسی میزان بروز، شیوع و تلفات اقتصادی ناشی از بیماری های دامی و چگونگی انتقال بیماری ها

20-  بررسی وضعیت چراگاه ها، آبشخورها، محل نگهداری، مراکز تجمع، میادین دام، کشتارگاه ها و سایر تاسیسات مربوط به دام از نظر عوامل مولد بیماری

21-  اجراء دستورالعمل های فنی و اجرایی بهداشتی قرنطینه ای و امنیت زیستی در چراگاهها ، مراتع ، آبشخورها ، محل های نگهداری دام و سایر تاسیسات مربوط به پرورش دام وابلاغ آنها

22- سیاست گذاری، برنامه ریزی ، نظارت و اعمال ضوابط بهداشتی و قرنطینه ای و امنیت  زیستی برای ورود و خروج و نقل و انتقال دام و فرآورده های دامی( ملی و بین المللی) و صدور مجوزهای بهداشتی مرتبط

23- اجرای برنامه های کنترل و نظارت بهداشتی اماکن دامی، صنایع وابسته دام، مراکز تهیه، عمل آوری و بسته بندی فراورده های خوراکی و غیر خوراکی دامی، مراکز توزیع و عرضه فراورده های خام دامی

24- بررسی های لازم در خصوص بقایای آنتی بیوتیکی و مواد شیمیایی و هورمون ها در شیر و گوشت و سایر فراورده های دامی

25-  اجراء برنامه های کنترل امور مربوط به تبدیل لاشه ها و اندام های ضبطی و نیز تبدیل ضایعات دامی به منظور استفاده مصارف خوراک دام و صنعت و کود و ... با رعایت اصول بهداشتی

26- اجراء دستورالعمل ها و ضوابط بهداشتی جهت صادرات و واردات دام زنده و فراورده های خام دامی

27- برنامه ریزی و نظارت بر برنامه ها ، طرحها و پروژه های بهداشتی، قرنطینه ای و امنیت زیستی دام و فرآورده های دامی

28- اجراء دستورالعمل های فنی و اجرایی بهداشتی و قرنطینه ای و امنیت زیستی در کارخانه های تولید خوراک دام

29- اجراء دستورالعمل های فنی و اجرایی برنامه های ملی کنترل باقیمانده های ( دارو ، هورمون ها ، سموم و آفت کش ها ، فلزات سنگین ، متابولیت های قارچی، رادیونوکلیندها، و ..... ) در فرآورده های دامی

30-  اجراء دستورالعمل های فنی و اجرایی برنامه های ملی کنترل باقیمانده های ( دارو ، هورمون ها ، سموم و آفت کش ها ، فلزات سنگین ، متابولیت های قارچی، رادیونوکلیندها، و ..... ) در فرآورده های دامی

31- اجراء دستورالعمل های فنی و اجرایی و نظارت براعمال ضوابط بهداشتی و قرنطینه ای و امنیت زیستی در کشتارگاهها و کارخانه های تولید و فرآوری محصولات دامی

32- مطالعه، سیاستگذاری، برنامه ریزی و پیگیری توسعه کمی و کیفی شبکه های مختلف آزمایشگاهی تشخیص و کنترل کیفی دامپزشکی

33- همکاری و مشارکت با مراجع بین المللی نظیر  WHO.OIE.FAO  و ... در چارچوب سیاست های سازمان دامپزشکی‌کشوردراجرای‌برنامه های مراقبت ومبارزه بابیماریهای دامی درسطوح ملی،منطقه ای وبین‌المللی

34-  اجراء برنامه های کنترل توزیع مواد بیولوژیکی و دارویی

35-  اجراء برنامه های استراتژیک تولید، ورود، صدور و توزیع انواع دارو، سرم، ضدعفونی کننده ها، سموم و مواد بیولوژیک و مواد اولیه آنها که به نحوی از انحاء مورد مصرف دامپزشکی میباشد

36-  اجراء دستورالعمل ها، ضوابط و استانداردهای تولید، واردات و توزیع وسایل و لوازم فنی، دارو ها، واکسن ها، سرمها، مواد بیولوژیک، سموم و مواد ضدعفونی کننده مورد مصرف دامپزشکی

37-  توسعه بخش درمان ، تشخیص وکنترل کیفی دارو ، واکسن و مواد بیولوژیکی

38-  توسعه پوشش بهداشتی دام  در برابر بیماریهای دام، طیور، آبزیان

39- مطالعه، سیاست گذاری، برنامه ریزی و تدوین ضوابط و مقررات رفاه دام در کشتارگاه ها، اماکن دامی و سیستم حمل و نقل دام

40-  مطالعه، ایجاد بانک اطلاعاتی، تجزیه و تحلیل داده ها و ارائه گزارش درارتباط با اصول ارزیابی‌خطر، اثربخشی و کیفیت فراورده های خام دامی و خوراک دام، دارو و فراورده های بیولوژیک، منابع ژنتیکی دام و موجودات تراریخته براساس آخرین یافته های مراکز معتبر علمی پژوهشی در جهان

41- مطالعه کتابخانه ای و میدانی، انجام ارزیابی‌خطر و ارائه گزارش در خصوص فراورده های خام دامی و خوراک دام، دارو و فراورده های بیولوژیک، منابع ژنتیکی دام و موجودات تراریخته در تمامی مراحل تولید ، بسته بندی، نگهداری ، توزیع و عرضه

42-  مرجع ذیصلاح برای تهیه مواد مرجع (Reference Material) ، تهیه استاندارد ملی در زمینه سوش های میکروبی ، کنترل مثبت و منفی ، آنتی ژن ، آنتی بادی و همچنین استانداردهای داروئی و فرآورده های بیولوژیک برای استفاده در مرکز و سایر آزمایشگاههای دامپزشکی

43-  مطالعه، سیاستگذاری ، برنامه ریزی و پیگیری برنامه ملی اعتبار بخشی آزمایشگاه های بخش دولتی و غیر دولتی دامپزشکی 

44- مطالعه ،نظارت، سیاستگذاری، ارزیابی، اظهار نظر، ممیزی، تدوین ضوابط و دستورالعمل، تعیین و اعلام استراتژی تولید، واردات، صادرات، نگهداری، توزیع، پخش، فروش، رها سازی و ثبت انواع موجودات ژنتیکی زنده تغییر شکل یافته حاصل از فناوری زیستی جدید و حفاظت از ذخائر ژنتیکی و بانک ژن و نظایر آن که به نحوی از انحاء مورد مصرف دامپزشکی می باشد

45- سیاست گذاری، برنامه ریزی، نظارت و استقرار  سامانه های GMP, HACCP در واحدهای تولیدی، توزیعی، عرضه و خدمات مرتبط با دامپزشکی

46- سیاستگذاری ، برنامه ریزی و پیگیری تامین و توسعه کمی وکیفی شاغلین بخش غیر دولتی دامپزشکی در شهرستان ها و مناطق کمتر توسعه یافته

47-  برنامه ریزی برای توسعه همکاری و مشارکت با تشکل های تولیدی، صنفی، مردم نهاد، بخش خصوصی و تعاونی ها

سیاستگذاری و برنامه ریزی به منظور تجهیز، پشتیبانی و استفاده بهینه از سخت افزار و نرم افزار مورد نیاز

الزامات برنامه (حقوقی، ساختاری، فرایندی)       

            

1- اصلاح و رفع خلاء های قانونی مرتبط با تاکید بر حمایت از حقوق مصرف کننده بر اساس مسئولیت محض تولید کننده        

2- تصویب قانون الزام به رعایت مقررات و اصول بهینه  تولید، نگهداری، توزیع، عرضه و خدمات بهداشتی

3- افزایش نسبت نیروهای متخصص شاغل در سازمان به کل نیروهای شاغل افزایش تعداد نیروهای شاغل در سازمان

افزایش سرانه آموزش های شغلی و مهارتی کارکنان سازمان

افزایش سرانه آموزش های شغلی و مهارت های حرف دامپزشکی غیر دولتی"  

4- افزایش میزان مشارکت و مسئولیت پذیری تشکل های تولیدی و خدماتی مرتبط با دامپزشکی در سیاستگذاری، برنامه ریزی و ارائه خدمات     

5- ایجاد و توسعه ساختارهای مدیریت دامپزشکی در تشکل های تولیدی و خدماتی مرتبط با دامپزشکی 

6- افزایش میزان سرمایه گذاری خارجی در طرح های خدماتی و تولیدی مرتبط با دامپزشکی

افزایش میزان اعزام نیروهای کار حرف دامپزشکی به خارج از کشور

افزایش تعداد مراکز تولیدی مرتبط با دامپزشکی دارای گواهی بهداشتی (IR وEC) منطبق بر ضوابط و مقررات بین المللی در تجارت یا صادرات "  

7-  افزایش سطح رفاه در کشتارگاه های دام و طیور

افزایش سطح رفاه در جایگاه های دام

 افزایش سطح رفاه در سیستم حمل و نقل دام "      

8- افزایش نسبت واحدهای داری مجوز بهداشتی به کل واحدهای موجود       

  • 1399/11/03 - 12:00
  • تعداد بازدید : 198
  • زمان مطالعه : 6 دقیقه

آنفلوانزای پرندگان

 

آنفلوانزای پرندگان (AI) یک بیماری بسیار مسری ویروسی است که چندین گونه از پرندگان تولیدکننده غذا (ماکیان، بوقلمون، بلدرچین، مرغ شاخدار و ...) و همچنین پرندگان زینتی و اهلی را مبتلا می کند و گهگاه امکان دارد به پستانداران، از جمله انسان، نیز سرایت کند.

ویروس آنفلوآنزای پرندگان سویه های زیادی دارد، که بسته به شدت بیماری در طیور در دو گروه طبقه بندی می شوند:

-              سویه های با بیماری زایی پایین (LPAI)، که معمولا علائم کمی در طیور ایجاد می کنند و یا علائم ندارند.

-              سویه های با بیماری زایی بالا (HPAI) که می توانند سبب علائم بالینی شدید همراه با مرگ و میر بالا در طیور شوند.

به دلیل اثرات مخرب طغیان های بیماری در طیور در بسیاری از کشورها بر معیشت مردم و تجارت جهانی، آنفلوانزای طیور سالها توجه جامعه جهانی را جلب کرده است. بعلاوه، هر چند بسیاری از سویه های آنفلوانزا انسان را درگیر نمی کنند، بعضی از آنها مثل، سویه های H5N1 و H7N9، به دلیل دخالت آنها در عفونت های جدی و گاهی کشنده در انسان، از لحاظ بهداشت عمومی حائز اهمییت فراوان می باشند.

به عنوان مثال H5N1، که یک ویروس آنفلوانزای پرندگان با بیماری زایی زیاد است، اولین بار در سال 1997 در هنگ کنگ در انسان تشخیص داده شد. سپس ویروس در سال 2003 و 2004 بازپدید شد و از آسیا به اروپا و آفریقا گسترش پیدا کرد و سبب چند صد مورد ابتلاء انسانی و مرگ و همچنین نابودی و معدوم شدن صدها میلیون پرنده شد. این فرم آسیایی H5N1 نگرانی دانشمندان و مسئولان مربوط را برانگیخته است و به دلیل اینکه در صورت وقوع جهشی که سبب انتقال انسان به انسان ویروس شود، توانایی بالقوه برای همه گیری جهانی (پاندمیک) دارد، همچنان تحت مراقبت شدید است.

امروزه به دلیل گردش مداوم سویه های ویروس (H5N1 و H5N2، H5N8، H7N8، و ...)، همچنان طغیان های آنفلوانزای پرندگان، یک نگرانی جهانی در زمینه بهداشت عمومی است. برای حفظ سلامت عمومی و اطمینان از امنیت تجارت جهانی حیوانات و فراورده های آنها، اهداف سازمان جهانی بهداشت دام برای ترویج شفافیت و شناخت وضعیت جهانی بیماری های حیوانی، به منظور مواجهه با این وضعیت، همچنان در اولویت است.

آنفلوانزای پرندگان چگونه منتقل می شود؟

چندین عامل می توانند سبب انتشار ویروس های آنفلوانزای پرندگان شوند. مثل:

-              جهانی شدن و تجارت بین المللی

-              پرورش و فروش (بازارهای پرندگان زنده)

-              پرندگان وحشی و مسیرهای مهاجرت

ویروس های AI از مدفوع و ترشحات تنفسی پرندگان دفع می شوند. همه آنها می توانند از طریق تماس مستقیم با ترشحات پرندگان آلوده، بویژه از طریق مدفوع و یا غذا و آب آلوده، انتشار پیدا کنند. به دلیل مقاومت طبیعی ویروس های AI، از جمله توانایی آنها در بقای طولانی مدت در دمای پایین، آنها می توانند به وسیله تجهیزات مرغداری جابجا شده و به راحتی از مزرعه ای به مزرعه دیگر گسترش یابند.

پرندگان وحشی به طور طبیعی می توانند ویروس های AI را در دستگاه تنفس و گوارش خود حمل کنند اما معمولا بیمار نمی شوند،(در مورد سویه اخیرا در گردشH5N8 تلفات پرندگان وحشی هم مشاهده شده است) در نتیجه می توانند ویروس را در مسافتهای طولانی در مسیر مهاجرت خود جابجا کنند.

بنابراین، محدود کردن مواجهه پرندگان اهلی با پرندگان وحشی از طریق پرورش محصور و سایر اقدامات امنیت زیستی فرصتی را برای کاهش خطر ورود ویرس آنفلوانزای پرندگان از پرندگان وحشی فراهم می کند، و در نتیجه کلید کاهش خطر تغییر ویروس به اشکال بسیار بیماری زا، مواجهه و ابتلای انسان، و نوترکیب شدن با اجزای ویروس انسانی برای بوجود آمدن ویروس هایی است که نه تنها می توانند انسان را آلوده کنند بلکه بین انسان ها انتقال می بابند.

عواقب اقتصادی ویرانگر

طغیان های آنفلوانزای پرندگان می توانند منجر به عواقب ویرانگری برای صنعت طیور در سطح ملی شوند. تجربه نشان داده است که:

-              مرغداران ممکن است سطح بالایی از مرگ و میر، غالبا به میزان حدود 50 درصد، در مرغداری خود تجربه کنند.

-              به دلیل طبیعت کار فشرده در صنعت مرغداری، بویژه در کشورهای در حال توسعه، از دست دادن شغل قابل توجه است.

-              برای محدود نگه داشتن طغیان ها، غالبا لازم است که پرندگان سالم معدوم شوند، که موجب به خطر افتادن رفاه انسان و حیوانات، و موجب نگرانی در مورد کمبود پروتئین و آثار اقتصادی بیماری می شود.

-              حضور HPAI تجارت بین المللی را در مورد پرندگان زنده و گوشت مرغ محدود می کند.

-              امکان دارد افکار عمومی آسیب ببینند و گردشگری و مسافرت در مناطق تحت تاثیر قرار گرفته و کاهش یابد.

پتانسیل ابتلای انسان

افرادی که در تماس نزدیک با پرندگان آلوده هستند در معرض خطر ابتلاء به آنفلوانزای پرندگان اند. اگرچه بسیاری از موارد انسانی به التهاب ملتحمه و بیماری تنفسی ملایمی محدود می شوند، بعضی از ویروس ها تمایل به ایجاد بیماری شدید دارند. به هر حال شواهدی که نشان دهد از طریق مصرف گوشت مرغ و تخم مرغ خوراکی بیماری به انسان انتقال می یابد وجود ندارد ولی اقدامات احتیاطی در زمان تمیز کردن و پختن باید مورد توجه قرار گیرند. به عنوان یک اقدام احتیاطی و کنترلی، نباید اجازه داده شود پرندگانی که در نتیجه اقدامات انجام شده برای کنترل طغیان های AI معدوم می شوند، به زنجیره غذایی انسان و حیوان وارد شوند،

پیشگیری در منشا حیوانی از طریق اقدامات مناسب امنیت زیستی

به دلیل ماندگاری ویروس در محیط و طبیعت بسیار مسری آن، اقدامات سخت گیرانه امنیت زیستی و بهداشتی مناسب برای محافظت در مقابل طغیان های بیماری ضروری هستند.

-              پرندگان اهلی را از محل های عبور و مرور پرندگان آبزی وحشی دور نگه دارید.

-              اشیائی که ممکن است پرندگان وحشی را جلب کنند نگهداری نکنید، مثل خوراک طیور که در خارج ساختمان قرار داده شده اند.

-              دسترسی وسایل نقلیه، افراد و تجهیزات به گله را تحت کنترل سخت گیرانه قرار دهید.

-              از بهداشت محوطه، سالن مرغداری و تجهیزات اطمینان حاصل کنید.

-              از وارد کردن پرنده با وضعیت نا مشخص بیماری به گله خودداری کنید.

-              بیماری و مرگ و میر پرندگان را به ادارات دامپزشکی گزارش دهید.

-              دپو سازی و معدوم سازی کود، بستر و پرندگان مرده به شکل مناسب، اطمینان حاصل کنید.

استراتژی های کنترل بیماری

اگر بیماری در حیوانات تشخیص داده شود، به طور معمول سیاست معدوم سازی حیوانات آلوده و حیواناتی که با آنها در تماس بوده اند، برای محدود کردن سریع، کنترل و ریشه کنی بیماری استفاده می شود.

الزامات شامل

                معدوم سازی به روش انسانی در مورد تمام حیوانات آلوده و در معرض آلودگی قرار گرفته.

-              دفن بهداشتی و مناسب لاشه ها، بستر، و تمام فراورده های حیوانی

-              مراقبت و ردیابی پرندگانی که به طور بالقوه آلوده اند و یا و در معرض آلودگی قرار گرفته اند

-              قرنطینه سخت گیرانه و کنترل تردد طیور و هر شخص یا وسیله بالقوه آلوده

-              پاکسازی و از بین بردن کامل آلودگی محوطه های آلوده

-              رعایت دوره زمانی حداقل 21 روزه قبل از جوجه ریزی

وقتی که طغیان ها تشخیص داده می شوند، به طور کلی حذف در سطح مرغداری آلوده و یا شعاع کوتاهی اطراف محوطه آلوده به همراه مراقبت فعال باید انجام شود.

حذف کنترل شده طیور آلوده، محدود کردن رفت و آمد، ارتقای بهداشت و امنیت زیستی، و مراقبت مناسب باید باعث کاهش قابل ملاحظه آلودگی ویروسی محیط شود.
  • گروه خبری :
  • کد خبر : 180747
کلمات کلیدی

نظرات

0 نظر برای این مطلب وجود دارد

نظر دهید

تنظیمات قالب